مرهمي براي يك دلشكسته.
ميزباني براي :

قطره اشكي كه هرگز نتوانسته بود فراموشش كند.
                                                                             نسرین

سحر نسيمش را بيدار كرد،آب وضويش را گرفت و سجاده رو به قبله ايستاد.
"زير چنارهاي خيابان قدم مي زدي"

السلام عليك ايها النبي و رحمته الله و بركاة
و.....

صداي پاي ساعتها شب را بيدار كرد،شب چادر نمازش را به سر كرد،مهر تيمم كرد.

نماز اشا مي خوانم واجب قربتا"الي
الله
قدم هايت گاه تند مي شد و گاه آهسته
و....
السلام عليك ايها النبي و رحمت الله و بركاة
السلام علينا والا عبادالله الصالحين
السلام عليكم و رحمت الله و بركاة

چراغ هاي بالاي سرت مي خواستند درخششان را به رخ ماه بكشند.
حواس ماه جاي ديگري پرسه مي زد.
داشت دعاي آخر نماز را مي خواند.
مهر بوسه اي به قرآن زد،قرآن صفحه هايش را يكي پس از ديگري از بر كرد.
تسبيح تند تند مهره هايش را جابه جا مي كرد و زير لب چيزي مي گفت.
"و تو هنوز زير چنارها قدم مي زني"
                                                        نسرین

اگر پاهايم را غل و زنجير كنــند تـــــــا به سويت نيايــــم

اگر دستهايم را ببندند تـــــــا دستهــــايــت را نگيـــــــرم

اگــــــر چشــمهــــايــم را كـــور كنـنـد تــــــا تـو را نبينـم

اگر لبهـــايم را بدوزنــد تــــــا اســمـــت را صــــدا نزنــــم

اگر قلبـــــم را از جايــش بيرون بيـــاورند تا برايــــت نتـپد

باز نمي تواننـــــــد ياد تو را از جاي جاي وجودم پاك كنند

حتي اگر مـــرا به آتــــش بكشنـد،بـــدان خاكــســـتــرم

بــــا نسيــــم صبحگــــاهــي به سويــــت مـــــي آيــدتـا

وجود عشق را در گـــــــل وجـــودت لــــــمــــس كنــــــد